24-08-03

Het ontstaan van de ziekte

Deze keer geen symptomen aan de zijkant, daar raakt het nogal vol vind ik, daarom dat ik ze een keertje hier zet.

De ziekte ontstaat door het afsterven van zenuwcellen in de middenhersenen. Deze zenuwcellen produceren de boodschappersstof dopamine. Als 60% van de hersencellen is afgestorven kan het nog zijn vijf tot twintig jaar duren voordat de ziekte zich manifesteert. Als 80% van de dopamineproducerende cellen is afgestorven treden pas de zichtbare verschijnselen op.
Dopamine is een neurotransmitter, een stof die nodig is om de signalen door te geven van de ene hersencel naar de andere. We hebben allemaal dopamine in onze hersenen maar mensen met de ziekte van Parkinson hebben er te weinig van.
Tot nu toe zijn er alleen medicijnen die de symptomen van de ziekte tijdelijk verminderen.
De diagnose is door een arts heel moeilijk te stellen omdat er nog andere ziekten zijn die dezelfde verschijnselen hebben dan de ziekte van Parkinson
De ziekte is niet dodelijk, de gemiddelde levensverwachting is vrijwel even hoog als die van mensen zonder de ziekte van Parkinson.





22:08 Gepost door blinkie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-08-03

Gisteren gaan winkelen

Gisteren mijn moeder een beetje verwend. 's morgens vroeg om 0900u stond ik al in het rusthuis om ze op te halen. Hier is het markt op zaterdagmorgen en nu dat mijn kindjes niet thuis zijn heb ik eens de kans om rustig met haar te winkelen. Medicijnen voor een hele dag meegekregen. We hebben een eigen rolwagen die gemakkelijk op haar kamer kan staan. Dus als er iemand met haar weg wil is dat heel gemakkelijk. Ze heeft een tijdje in de rolwagen gezeten om over de markt te kuieren maar ook een beetje gewandeld, terwijl ze zelf de rolwagen voortduwde om toch wat steun te hebben. Na de middag zijn we nog voor schoenen en pantoffels gaan zien. Ook een lampje voor op den tv te zetten zijn we gaan zoeken maar hebben het niet gevonden. Zo rond een uur of vier zijn meestal haar medicijnen uitgewerkt, dan kan ze bijna niet meer stappen. Dan duurt het zeker vijf minuten om van de zetel naar de wc te geraken. 's avonds hebben wij gebarbequed en zij wou graag een boterhammeke met een geplette banaan eten. Het had haar heel goed gesmaakt zei ze. Zo dat was weer het verhaal van een parkinsonpatiënt.

12:54 Gepost door blinkie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-08-03

nog een tekstje bijgezet

Liefste mensen,
 
Ik dacht, 't is zo lang geleden dat ik nogeens wat bij de kenmerken van parkinson heb gezet dat ik het dan ook maar gelijk gedaan heb. Ze staan links bovenaan 't is niet zoveel, iedere dag een beetje en zo zal stilaan wel alles erop komen hoop ik.
Groetjes,
 
PS: Als je comentaar hebt of een vraag, stel ze gerust, je mag ze ook gelijk in de shoutbox zetten.

20:26 Gepost door blinkie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-08-03

Lekker ijsje


Vandaag nog eens mijn moeder gaan bezoeken in het rusthuis. Ik had ander buisjes laten steken op haar hoorapparaten omdat ze hard geworden waren. Ze heeft ze dus terug kunnen gebruiken en dat scheelt een stuk in de communicatie. Nog even uitgelegd hoe de nieuwe draagbare telefoon werkt want ze moet een aantal knopjes gebruiken voor ze kan telefoneren en dat vlot niet zo goed meer. We zijn naar gewoonte iets gaan drinken in de cafetaria. Ze kan zo genieten van een kopje thee en een ijsje. Haar parkinson had zich rustig gehouden vandaag want ze was redelijk goed. Meestal is haar onderlip heel stijf en dat was vandaag niet zo. Waar ze wel last van had zoals gewoonlijk als haar medicijnen uitgewerkt zijn, dat ze wil stappen maar haar benen willen niet vooruit gaan. Zoiets voelt men niet aankomen, dat is er plots ineens en dan is het héél gevaarlijk om te vallen, zelfs met een rollator. Rond 5 uur zijn we terug naar haar verdiep gegaan omdat ze om dat uur gaat eten. Het afscheid is altijd een beetje moeilijk, twintig kusjes, daarna nog wat uitwuiven tot we de lift inzijn, maar ja dan bedenk ik dat ik haar weer eventjes gelukkig gemaakt heb.
Hiernaast ziet u ze smullen van haar ijsje.


21:34 Gepost door blinkie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-08-03

ik bibber en ik beef

Ik bibber en ik beef,
'k vind het spijtig dat ik zo leef,
ik zou het zo graag anders willen,
maar ik sta altijd precies te trillen,
nooit zit ik eens stil,
hoe graag ik dat ook wil,
het doet mij soms verdriet,
want ik kan het niet,
soms dan wil ik zo graag lopen,
maar dan kom ik er aangekropen,
precies een slak die voortkruipt met zijn huisje op zijn rug,
ik doe alles oh zo traag en niet zo vlug,
ik wil zo graag met mijn dochter praten,
maar mijn mond wil weer niet mee,
hij is weer zo stijf, dat is weer voor een uur of twee,
ik stap van de zetel naar de stoel,
en daar is weer dat raar gevoel,
dat mijn ene been weer niet wil bewegen af en toe,
oppassen nu dat ik niet val!! Maar hoe?
'k hou me vast aan de kast, aan de tafel, aan de muur,
je wordt dat gewend op den duur,
Wandelen zonder rolwagen gaat niet meer,
want dan moet ik stoppen telkens weer,
Ach wat zit ik nu te klagen,
dat zit ik mij hier af te vragen,
'k ben nu van het schrijven moe,
want mijn oogjes vallen toe


20:34 Gepost door blinkie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |