De ziekte van Parkinson wordt veroorzaakt door het afsterven van de
zenuwcellen in een deel van de hersenen, genaamd de zwarte kern of
substantia nigra. Er kunnen twee verschillende technieken worden
toegepast. Bij de eerste techniek wordt een kleine beschadiging
aangebracht in een bepaalde hersenkern. Bij de tweede techniek
wordt een bepaalde hersenkern gestimuleerd met een elektrisch
stroompje. De meest recente operatie is de dubbelzijdige diepe
hersenstimulatie van de subthalamische nucleus, waardoor bij de
patiënt een sterke verbetering optreedt van de symptomen zowel als
van de bijwerkingen van de medicatie.
De ziekte van Parkinson
Er zal veel in mijn blogje komen over de ziekte van Parkinson, het
is moeilijk om te aanvaarden dat deze ziekte zich manifesteert bij
iemand uit Uw omgeving. Ook voor de patiënt is het niet altijd
gemakkelijk. Daarom geef ik hier tips en weetjes hoe de ziekte
verloopt, wat de sympthomen zijn en hoe de mensen in de omgeving er
kunnen mee omgaan. Hebt U vragen stel ze gerust.
De sympthomen van de ziekte van Parkinson
De ziekte van Parkinson is een neurologische aandoening. Ze begint
meestal op latere leeftijd tussen de 50 en 60e jaar. Ze komt voor
bij ongeveer één op de 50 inwoners. Toch is 10% van de patiënten
jonger dan 40 jaar. De belangrijkste verschijnselen zijn, beven of
tremor die zich meestal voordoet als het lichaam in rust is,
pijnlijke spierstijfheid, bewegingstraagheid, een starre
gezichtsuitdrukking (wordt ook wel Parkinsonmasker genoemd),
stappen met kleine schuifelende pasjes in voorovergebogen houding.
Traagheid uit zich in houterige bewegingen alsof die zijn
bewegingen in slowmotion uitvoert. Je kan het vergelijken als
iemand die zulke koude handen heeft en de knopen van zijn jas niet
openkrijgt. De parkinsonpatiënt weet wel welke beweging hij wil
uitvoeren maar hij kan het niet. Het evenwicht is meestal niet
vanzelfsprekend aanwezig. Parkinsonpatienten vallen veel
gemakkelijker dan gezonde mensen.
nog meer sympthomen
Soms kan ook kan het freez fenomeen zich voordoen dan kan de
patiënt zich niet meer verplaatsen, hij wil wel maar zijn voeten
worden niet verplaatst waardoor vallen soms voorkomt. Niet alle
Parkinsonpatienten hebben dezelfde verschijnselen. Het kan ook zijn
dat de patient alleen de spierstijfheid heeft, of alleen het beven.
Soms kunnen Parkinsonpatiënten ook niet goed slikken of spreken en
hebben een stijging van de speekselproductie waardoor de patiënt
kan kwijlen of zich verslikken in zijn speeksel. De ernst van de
symptomen kunnen verschillen van uur tot uur. Ook depressieve
perioden komen voor bij mensen met de ziekte van Parkinson Dementie
kan op latere leeftijd voorkomen.
Geen zee is hen te diep, geen berg is hen te hoog...... als de
ziekte van parkinson niet in de weg stond.
nog sympthomen van de ziekte van Parkinson
Soms gebeurt het dat vertrouwde bewegingen zoals de armen boven het
hoofd steken niet meer mogelijk is dan iemand dat vraagt om te
doen. Gooit iemand een ballon om op te vangen is het plots wel
mogelijk om deze met de armen boven het hoofd te grijpen. Hoe komt
dat? Wel omdat de zieke op dat moment vergeet dat hij ziek is. Hij
ziet de ballon en concentreert zich op de beweging daarvan. Bij het
lopen steunt de patiënt steeds meer op de voorvoeten waardoor hij
zich ongewild steeds sneller moet voortspoeden. Soms worden de
oogleden plotseling onwillekeurig krampachtig dichtgeknepen, of ze
vallen dicht waardoor de patiënt ergens tegenaan kan lopen.
communicatie
Het is noodzakelijk voor de parkinsonpatiënt om sociale contacten
te onderhouden, ofschoon het maskergelaat, de zachte en soms
monotone stem en trage bewegingen niet bepaald uitnodigen tot een
levendige communicatie. Daarom enige tips voor de patiënt: 1) vraag
om geduld en begrip. Plak bij de deurbel een bordje met "Even
geduld aub". 2) Vraag aan vrienden en familie om de telefoon lang
genoeg te laten overgaan zodat er voldoende tijd is hem aan te
nemen. 3) Zoek steeds oogcontact. 4) Zet de uitingen van emoties
zoveel mogelijk kracht bij. De mimiek kan geoefend worden wanneer
de patiënt 's morgens bij het toiletmaken grimassen maakt voor de
spiegel en op overdreven wijze allerlei gevoelens op het gezicht
probeert uit te drukken. Ook kan bij dergelijke oefeningen met
gebaren en ritmische geluiden ondersteunen, bijvoorbeeld met
rijmpjes, versjes of liedjes. Dit kan ook in groepsverband gedaan
worden. Je zult merken dat samen zingen veel plezier oplevert.
In het begin als de diagnose niet duidelijk is, is men onzeker en
die onzekerheid blijft als de ziekte niet meteen vastgesteld kan
worden. Ieder verlies, en ook verlies van gezondheid kan een
rouwproces teweeg brengen. Soms is dit zo overweldigend dat men het
niet aankan, niet accepteert en het ontkent. Later volgt dan vaak
aanvaarding van de situatie die nu eenmaal zo is. Na het aanvaarden
kan men dan bekijken wat er van het leven te maken valt. Aanvaarden
is gemakkelijk gezegd maar niet direct bereikt. Heel natuurlijk is
het dat mensen kwaad worden en zich afvragen: "Waarom moet mij dit
overkomen?" De ziekte van Parkinson openbaart zich soms al eens na
een zogenaamd psychotrauma, een gebeurtenis die door de betrokkene
als een bedreiging van zijn bestaan wordt ervaren. Vb: het verlies
van een geliefd persoon, of kan ook langzaam beginnen meestal aan
een arm of been, waarbij de ziekte zich snel verspreidt over het
hele lichaam.